Vandaag ben ik jarig en hopelijk wacht ons meisje toch nog een paar dagen om te komen. Ik vind namelijk dat ze haar eigen verjaardag verdient en deze niet met mama moet delen. Maar je weet nooit dat zij er anders over denkt.
Voorlopig nog geen signalen dat ze eraan komt. Vandaag is alles rustig in buikenland. gisteren was dat toch wel anders.
Gistereochtend wou ik nog even het stad in gaan om nog een paar spulletjes te gaan halen. Samen met mijn zoontje in de wandelwagen heb ik zo een anderhalf uurtje rondgelopen en dat heb ik gewoon de rest van de dag kunnen voelen.
Net alsof de bekkeninstabiliteit in dat anderhalfuurtje verdubbelt is. gisterenavond geraakt ik gewoon niet meer van de bank door de pijn in mijn rug en bekken.
Ook het 's nachts opstaan voor kleine man is een hel aan het worden.
Gelukkig is de pijn vandaag wat minder, maar het is nog steeds aanwezig.
En de harde buiken zijn er ook heel de dag. Waar ze voordien enkel kwamen wanneer ik een (kleine) inspanning deed, komen ze nu ook wanneer ik gewoon rustig neerzit. en ik heb ook steeds vaker een echte voorwee. Hopelijk hebben die al een beetje effect, maar dat zal ik pas komende donderdag te weten komen (als ik voordien nog niet ben bevallen natuurlijk)
Deze ochtend stond mijn moeder er opeens van versteld dat mijn buik is gezakt. Zelf heb ik dat gevoel niet, maar ik kijk er dan ook van bovenaf op en mijn man heeft dat al helemaal niet in de gaten. Wie weet is ze dus door de wandeling gisteren welk ingedaald en ligt ze klaar om ons te ontmoeten.
Nog 2 daagjes wachten en dan mag ze komen wanneer ze wil.
Volgende week moet ik dan ook nog 3 halve dagen gaan werken (als ik de vrijdag nog haal).
Nog eventjes en onze kleine meid is er. Ik wil haar zo graag ontmoeten en leren kennen. Dat klein wezentje in mijn buik.
reacties (0)